Sinds medio 2005 begeleid ik een assurantiebedrijf met hoofdkantoor in het oosten van Noord-Holland dat voornemens was haar kantoor in de Zaanstreek te versterken. Na een tijdje (helaas zonder concreet succes) te hebben geacquireerd, werd ik begin 2007 door een goede relatie ervan op de hoogte gebracht dat de eigenaar van een hypotheekkantoor met assurantieportefeuille in deze omgeving van plan was haar activiteiten over te dragen.

Na een persoonlijke kennismaking bracht ik de verkopende partij met mijn opdrachtgever in contact. Enkele besprekingen waren hiervan het gevolg, echter nog zonder resultaat. Zoals wel vaker in dit vak was de verkopende partij van mening dat zijn bedrijf (veel) meer waard was dan de kopende partij wilde bieden. Vooral over de waarde van een hypothekenportefeuille wil men nog wel eens van gedachten wisselen. Het traject werd afgebroken...

Enkele weken daarna belde de verkopende partij mij weer op om te vragen of er wellicht toch nog interesse van de kant van mijn opdrachtgever zou bestaan om het traject alsnog voort te zetten. Hierop antwoordde ik uiteraard positief; een duidelijker verkoopsignaal kon bijna niet worden gegeven. Het traject werd hervat en had uiteindelijk een overname tot gevolg. Dit ging niet helemaal zonder slag of stoot want bijna gooide mijn opdrachtgever de handdoek tussentijds weer in de ring als ik bepaalde aspecten niet (vanuit mijn positie op afstand) in perspectief zou hebben gezet...

Eind 2007 kwamen de partijen tot overeenstemming om de portefeuille en het aanwezige personeelslid per 01/01/2008 over te nemen. Zo gezegd, zo gedaan. Het kantoor van mijn opdrachtgever in Zaandam werd zo eindelijk versterkt...